Adem'den Hikayeler

 

    Sonbahar günlerinden biriydi ,işe de gitmedi Adem, zaten son 2 yıldır artık Cumartesileri işe gitmiyordu. 

    Pandemi herkes gibi onu da etkilemişti. Dışarı çıkıp biraz hava almak istedi, giyindi ağır ağır, eklemleri zaten eskisi gibi hızlı olmasına engel oluyordu. 

     Dışarı çıktı ve yürümeye başladı. Güzel güneşli bir gündü, ağaçtaki yapraklar henüz sararmamıştı, nereye gideceğini de bilmiyordu ama ayakları onu Seyhan nehri kıyısına doğru götürdü.

    Nehir hafif hafif akıyordu, yemyeşil otlarda hafif sararmalar oluşmuştu, bir de ne çok sigara izmariti vardı yerlerde. 

    Sigarayı bırakalı da 20 seneyi geçmişti Adem’in, ara sıra canı da çekmemişti ama birden bir sigara içmek istedi. 

    Bir çay bahçesinde tek oturan kadını fark etti, sigarasını yakmış çayını yudumluyordu. Gitti masasına oturdu kadının,

 -Merhaba dedi Adem, kadın şaşkın ve garip baktı Adem’e

 -Affedersiniz tanışıyor muyuz dedi kadın,

-Tanışmıyoruz dedi sakin bir tonla Adem, Sigaranızdan bir tane yakabilir miyim diye sordu,

  -Olur buyurun dedi ve uzattı sigara paketini kadın,

    Adem paketten bir sigara aldı ve yaktı, derin bir duman çekti içine ve yine eski günlerdeki gibi halkalar çıkararak üfledi dumanı. Bu kadını şaşırttı biraz ve gülümsedi.

-Çok uzun zamandır sigara içmiyordum dedi Adem, kadına bakarak, birden canım sigara istedi ve sizin masada görünce geldim

       Sigarasını bitirene kadar bir daha hiç konuşmadı Adem. Sigarasını söndürdü ve ayağa kalktı

- Eyvallah , dedi ve yürüdü gitti kadının şaşkın bakışları arasında.

 


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Çıplak Ayaklı Adalet..

Yalnızlık

12.Şiir